طرحی نو در اندازیم
هرمعلمی برای انجام رسالت خطیر خویش دو نیاز اساسی دارد که عبارتند از:
- تازه ماندن از لحاظ علمی
- آگاه شدن از تحولاتی که در روشهای تدریس در جهان صورت می گیرد.
برآورده کردن نیاز اول چندان مشکل نیست، زیرا امروزه کتابهای ترجمه شده و نشده زیادی در زمینه های مختلف علوم زیستی در اختیار داریم. اما درباره نیاز دوم – که عده ای از ما اصولاً به آن فکر هم نمی کنیم – چه کنیم؟ متأسفانه در کلاسهای ضمن خدمت نیز بیشتر به نیاز اول پرداخته می شود تا نیازدوم. هرچند که به استناد کلام استاد شهید مطهری که فرمود " من ستایشگر معلمی هستم که به من اندیشیدن را آموخت نه اندیشه ها را" به نظر می رسد نیاز دوم برنیاز اول ارجحیت هم داشته باشد. نقش معلم در فرایند آموزش نقش کلیدی است. معلم است که با شیوه تدریس خود می تواند اهداف آموزشی را تحقق بخشد یا این که آنها را بی اثر گذارد. اگر شما معلم با سابقه ای هستید، روش تدریس امروز شما با 20 سال پیش چه فرقی کرده است؟ آیا نباید فرقی می کرد؟ از آنجا که شیوه سنتی سخنرانی نسبت به شیوه های فعال تدریس انرژی کمتری ازمعلم می گیرد، اغلب معلم سخنگو می شود. در گوشه ای از کلاس می ایستد و به شرح موضوع درس می پردازد. غافل از این که یک امر روانشناسی – تداعی – به زودی زحمات او و دقت همه دانش آموزان را هدر می دهد. چرا که شاگردان چند دقیقه پس از آغاز هر درس، اگر به صورتی در آن شرکت داده نشوند، بر اثر تداعی، در حالی که درست به چهره معلم خیره شده اند وصدای او را می شنوند، به چیزی دیگر می اندیشند! و در تمام مدتی که در این خیالبافی است سخنان معلم را می شنود، ولی چیزی از آن نمی فهمد. نتیجه اینکه دانش آموز در برگه امتحانی هذیان گویی می کند. اگر معلم از صورت سخنگو بیرون بیاید و شاگردان را به فکر کردن و سخن گفتن وادار سازد دیگر چنین نتیجه ای رقم نخواهد خورد. لئون تولستوی درجایی گفته است " بهترین معلم کسی است که دارای قابلیت خلق روشهای تازه است. هرمعلم باید تلاش کند درخود قابلیت کشف روش های جدید را بپروراند." بیایید در سال شکوفایی و نوآوری در یک تلاش جمعی و با به اشتراک گذاشتن دانسته های خود با سایرهمکاران در این زمینه طرحی نو در اندازیم . یا علی
سعی ما بر این است که در این وبلاگ از عکسها و مطالب جدید علمی زیست شناسی همراه با سئوالات سالهای مختلف زیست شناسی بپردازیم